Marie, je wordt al net zo mooi als je moeder.
Nietwaar, Hertogin ?
Voorzichtig, Toulouse.
Je maakt het Edgar wel erg moeilijk.
Stop maar, Frou-Frou.
Natuurlijk, Frou-Frou. Dat was ik bijna vergeten.
Zal ik uw pakje dragen, Madame ?
Dat is veel te zwaar voor u.
Je moet me niet zo betuttelen, Edgar.
Berlioz, kom eens. Vergeet je niet iets, schatje ?
Bedankt dat ik op uw rug mocht zitten, juffrouw.
Geen dank, jongeman.
Was het zo goed, mam ?
Prima, liefje. Dat was heel netjes.
Hertogin, kom je ? Kom maar, kleintjes.
Ik verwacht straks m'n notaris, George Hautecourt.
Je kent hem wel.
Natuurlijk, Madame.
Ik ken hem maar al te goed.
Oeps. Ik ben niet meer zo kwiek als toen ik tachtig was.
Dag, meneer. Madame verwacht u al.
Avond, Edgar.
Alweer raak. U gooit ook nooit mis.
Kom, wie het eerst boven is.
Zullen we niet liever de lift nemen ?
Die vogelkooi ? Wat een onzin. Liften zijn voor oude mensen.
Laat me u helpen.
Je kunt me zeker geen voet lenen, hé ?
Daar moet ik altijd zo om lachen.
Elke keer weer.
Laat m'n wandelstok los.
Voorzichtig, meneer. M'n excuses.
Geen paniek, Edgar.
Een, twee... hup.
Ga ik te snel voor je, Edgar ?
Ziezo, Hertogin. Dat is beter.
We moeten er op ons mooist uitzien voor onze oudste en beste vriend.
Binnen.
Hier is Monsieur...
George Hautecourt.
Dat wist ik toch wel, Edgar.
Adelaide, lieve.
Wat heerlijk om je weer te zien, George.
Nog steeds de zachtste handjes van Parijs.
Je bent een schaamteloze vleier, George.
Ik hoor muziek.
Dat komt toch uit Carmen ?
Ja, dat was m'n lievelingsrol.
Op de avond van de première hebben we elkaar ontmoet, weet je nog ?
Nou en of.
We vierden je succes met champagne en we dansten de hele nacht.
Gelukkig.
Net op tijd.
George, we zijn twee sentimentele oude dwazen.
Nu even serieus.
Ik wil een zeer belangrijke juridische zaak met je bespreken.
Prachtig.
Wie moet ik voor de rechter slepen ?
Nee, geen proces.
Ik wil m'n testament laten opmaken.
Aha, je testament.
Wie zijn de erfgenamen ?
Zoals je weet, heb ik geen familieleden...
en wil ik m'n geliefde katten graag goed verzorgd achterlaten.
En wie kan er beter voor ze zorgen dan m'n trouwe Edgar ?
Bedoel je dat je je vermogen wilt nalaten aan Edgar ?
Al je bezittingen ?
Je aandelen, je obligaties, dit herenhuis, je landgoed...
je kunstvoorwerpen en je sieraden ?
Nee, George. Aan m'n katten.
Aan je katten ? - De katten ?
Ja, George. M'n katten zijn m'n eerste erfgenamen.
Als zij niet meer in leven zijn, gaat alles naar Edgar.
De katten erven als eerste, en dan kom ik pas.
Ik kom pas na...
Het is gewoon niet eerlijk.
Katten worden twaalf jaar.
En elke kat heeft negen levens. Dat is vier maal twaalf...
en dat maal negen. Nee, het is minder.
In elk geval word ik niet zo oud.
Het is met me gebeurd.
Nee, het is met hen gebeurd. Ik verzin wel een manier.
Er zijn een miljoen redenen om dat te doen.
Al die dollars.
Miljoenen.
Die katten moeten weg.
Wacht op mij. - Ikke eerst.
Waarom moet jij eerst ? - Dames gaan altijd voor.
Jij bent geen dame.
Je bent maar een zusje.
Ben ik geen dame ?
Je kietelt. - Pak haar, Berlioz.
Je vecht vals.
Meisjes vechten altijd vals.
Dat doet zeer. Mama.
Dat moet je niet doen, Marie.
Dat is niet erg damesachtig.
En Berlioz, zo behoort een nette heer zich niet te gedragen.
Zij begon.
Dames zijn geen vechtjassen, maar vredestichters.
Berlioz, niet zo onbeleefd.
We oefenden in bijten en klauwen.
Aristokatten oefenen niet in bijten en klauwen. Dat is afschuwelijk.
En als we eens een straatkat ontmoeten ?
Dat is wel genoeg.
Nu is het tijd voor jullie lessen...
zodat jullie echte dames en heren worden.
Toulouse, jij gaat schilderen.
Goed, mama.
Toe, mogen we even naar Toulouse kijken...
voor onze muziekles begint ?
Goed dan, liefje. Als je dan maar heel stil bent.
Dat is Edgar. - Ja, die ouwe zuurpruim.
Ouwe zuurpruim ?
Berlioz, dat is niet lief van je.
Je weet best dat Edgar dol op ons is en goed voor ons zorgt.
slaap, poesjes, slaap jullie gaan een dutje doen
en ik krijg de poen
Wat ben je toch een sluwe vos.
Een scheut van m'n hand, en je gaat naar dromenland.
Dat rijmt. Hand, dromenland.
Laat Toulouse maar met rust. - En dan nu de piano.
Vooruit, jullie allebei.
Jullie moeten je toonladders en akkoorden oefenen.
Ik ben zover, maestro.
Mama, hij doet het weer.
Klikspaan.
Doe nu even rustig, liefje, en speel een mooi liedje voor me.
Iedere muziekleerling weet het het is heus
leer je toonladders je hebt geen keus
zing vanuit je borst en niet vanuit je neus
oefen je akkoorden ja, dat is mijn leus
oefen elke dag en doe het trouwen luid
dan zul je 't wel merken dan ga je echt vooruit
do misolmido misolmi zo gaat het, fabuleus
oefen je toonladders heel serieus
in 't begin dan is het niks en denk je: o gunst
maar als een boom zo groeit vanzelf de kunst
houd maar moed en leer het goed wees heel erg ambitieus
zing je toonladders en akkoorden heel melodieus
Goedenavond, kleintjes.
Jullie lievelingsmaaltje, extra lekker klaargemaakt.
Crème de la crème à la Edgar.
Slaap lekker. Ik bedoel, eet maar lekker.
Goedenavond, Hertogin.
Hallo, poesjes.
Hallo, Roquefort.
Goedenavond, Monsieur Roquefort.
Wat ruikt het hier verrukkelijk.
Wat is dat voor lekkers ?
Crème de la crème à la Edgar.
Wil je soms mee-eten ?
Ik wil natuurlijk niet storen.
Maar ik heb toevallig wel een koekje bij me.
Neem ook een hapje.
Nou, heel graag.
Even een paar keer soppen.
Heerlijk.
M'n complimenten aan de kok.
Lekker, zeg.
Heerlijk.
Overheerlijk.
Even nog een koekje halen. Ik ben zo terug.
Dus dat is...
crème de la crème...
à la Edgar.
Lafayette.
Ik ben hier. - Luister. Ik hoor wielen.
We hebben al zes banden lek gebeten en motoren en 'n fiets opgejaagd.
Hou toch je mond.
Het is een motor. Twee cilinders, kettingaandrijving...
en een piepend voorwiel, zo te horen.
Jij bijt in de banden, en ik neem het zadel.
Jij neemt zeker weer het zachtste stuk.
Ik ben hoger in rang dan jij.
Zwam niet zo en blaf het sein van de aanval.
Dat is 'etenstijd'. - Dan val je toch ook aan ?
Ik kan je ontslaan, hoor.
Ten aanval.
even, ik ben de leider.
Ik zeg wanneer we gaan.
Oké, we gaan. Ten aanval.
Brave hond. Lieve hond.
Dit is beter dan rennen, Napoleon.
Geef gas, Napoleon. - Ik doe m'n best.
Waar ben ik ?
Ik ben niet thuis.
Kinderen, waar zijn jullie ?
Berlioz, Toulouse, Marie... Waar zijn jullie ?
Ik ben hier, mama.
Liefje, is alles in orde met je ?
Ik heb eng gedroomd. Ben ik uit bed gevallen ?
Wees maar niet bang, schatje.
Dat is Berlioz.
Schatje, we zijn hier.
Maak je maar geen zorgen.
Ik kom er aan, mama.
Ik heb het koud en ik ben nat.
Schatje, toch.
Dat was maar een klein kikkertje.
Maar hij had een bek als een nijlpaard.
Wat valt er te lachen ?
Schatjes, jullie blijven even hier.
Dan ga ik Toulouse zoeken.
Toulouse, waar ben je ?
Wat is dat voor geschreeuw ?
Waarom zei je niks ?
Mama, hij zit gewoon hier.
Gelukkig. Is alles goed met je ?
Ik heb zo raar gedroomd.
Over Edgar.
We reden met z'n allen, al hupsend...
Kikkers ? Het was dus geen droom.
Edgar heeft dit gedaan.
Edgar ?
Maar liefje, dat is belachelijk.
Je bent vast op je hoofd gevallen, Toulouse.
Mama, ik ben bang. Ik wil naar huis.
Stil maar. Je zult zien...
O, jeetje. Snel, allemaal de mand in.
Wat gaat er met ons gebeuren ?
Ik weet het ook niet, schatjes.
Het ziet er somber uit.
Waren we maar thuis, bij Madame.
Arme Madame.
Wat zal ze ongerust zijn als ze merkt dat we weg zijn.
Hertogin ? Kleintjes ? Hemeltje.
Ik heb zo vreselijk over ze gedroomd.
Gelukkig was het maar een droom.
Wat een afschuwelijk weer.
Wees maar niet bang, liefjes.
Het noodweer is vast zo voorbij.
O, nee. Ze zijn weg.
Hertogin, kleintjes.
Waar zijn jullie ?
Ze zijn weg. Spoorloos.
Hertogin en de kleintjes weg ?
Maar dat is vreselijk.
Maar waar ? En waarom ?
In een nacht als deze kan er van alles met ze gebeuren.
Ze kunnen wegspoelen of door de bliksem getroffen worden.
Ze hebben hulp nodig.
Ik moet ze gaan zoeken.
Hertogin. Poesjes.
ik hou van vis, m'n lievelingsmaal vers en vet, dat is het helemaal
ik ben Abraham Delacey
Gioseppe Casey
Thomas O'Malley
O'Malley de zwerfkat
ik ben dol op zwerven dan ben ik in m'n sas
over stoffige wegen en in het groene gras
ik loop door de straten zo trots als een pauw
ik vertel het met trotse snoet ook aan dames die ik soms ontmoet
ik ben
Abraham Delacey Gioseppe Casey
Thomas O'Malley
O'Malley de zwerfkat
Monsieur, u kent zeker heel Europa.
Natuurlijk. Ik ben dan ook een unieke kat.
ik ben de koning van de snelweg
de prins van de boulevard
een hertog met fortuin
de wereld is m'n achtertuin
wil je met me mee
loop dan achter me aan
van Calcutta tot Rome je zult overal komen
ook hier in Parijs Hallo, allemaal.
Tjonge, een zwerfkat.
Stil nou. Luister.
ik heb alleen mezelf maar ik ben flink
ik drink het leven met geheven pink
ik maak me niet druk om de weg die ik moet gaan
ik ben in m'n schik met de weg die ik prik
de weg van het leven ja, die neem ik
want ik ben Abraham Delacey
Gioseppe Casey, Thomas O'Malley
O'Malley de zwerfkat, pop
en daar ben ik heel trots op
Bravo, heel mooi.
U heeft veel talent.
Dank u. En wat is uw naam ?
Ik heet Hertogin.
Hertogin.
Mooi.
Prachtig.
En dan die ogen.
Je ogen zijn als saffieren in je stralende gezicht.
Ze maken de ochtend schitterend en licht.
Wat romantisch. - Meisjesachtig gedoe.
Dat was heel dichterlijk, Monsieur.
Maar het was geen Shakespeare.
Nee, het was typisch O'Malley.
Voor de vuist weg. Ik ken er nog meer.
Nu even niet. Want ik zit diep in de narigheid.
Narigheid ?
Jongedames in nood, dat is mijn specialiteit.
Wat is het probleem, dame ?
Ik moet dringend terug naar Parijs.
Wilt u mij de weg wijzen ?
De weg wijzen ? Dat, en meer.
We vliegen op een vliegend tapijt terug naar Parijs...
met de sterren als gids.
Wij met z'n tweetjes.
Dat zou fantastisch zijn. - Met z'n drieën ?
Met z'n vieren ?
Met z'n vijven ? - Dit zijn m'n kinderen, Monsieur.
Wat lief. - Heeft u echt een vliegend tapijt ?
Gaan we daar echt op vliegen ?
Marie, toe.
Mama, heb ik ook ogen die schitteren als saffieren ?
Heb ik dat gezegd ?
Ja, voor de vuist weg.
We mochten op uw vliegende tapijt, zei u.
Nou ja, ik bedoelde...
Waar blijven uw dichtregels nu ?
Ik had een sportmodel in gedachten.
Een tapijt voor twee personen, bedoelt u.
Ik neem niet veel ruimte in, hoor.
Ik begrijp het, Monsieur.
Kom maar, schatjes.
Ik ben ook een stoere zwerfkat.
Ik zie het.
Je bent vast de tijger van de buurt.
Dat komt doordat ik veel oefen.
Toulouse, kom je nu ?
Ja, mama.
De mazzel, tijger.
Leuk gezinnetje, hoor.
Eigenlijk ben je geen kat, O'Malley, maar een rat.
Zo zit dat.
Hé, wacht eens even.
Ja, Monsieur O'Malley ?
Luister, als ik vliegend tapijt zeg, dan bedoel ik ook vliegend tapijt.
We kunnen zo opstappen.
De halte is...
hier.
Tjonge, we gaan echt vliegen.
U denkt dat wij ze zien vliegen.
Zeker niet, schatje.
Verstop je maar en laat de rest over aan J. Thomas O'Malley.
Hierheen, mam. - Maar jongens...
Daar is ons vliegende tapijt.
Is dat een vliegend tapijt ?
Krijg nou wat.
Stomme kat.
Je bent hartstikke gek.
Iedereen instappen. We gaan naar Parijs.
U had wel dood kunnen gaan.
Ach, ik heb toch negen levens.
We zijn u eeuwig dankbaar.
Het was me een genoegen.
Aloha, auf Wiedersehen...
bon soir, sayonara. Kortom: tot ziens.
Gaat het, Marie ?
Ken ik u niet ergens van ?
Ja, en daar ben ik erg blij om.
Bedankt dat u m'n leven hebt gered.
Geen dank, prinsesje.
Als we in Parijs zijn, gaan we pret maken.
Het spijt me, maar dat zal niet gaan.
M'n bazinnetje maakt zich vast zorgen om ons.
Mensen maken zich nooit zo druk om hun dieren.
Dat ziet u helemaal verkeerd.
Ze houdt heel veel van ons.
Arme Madame. In dat grote huis...
eenzaam en verlaten.
Elke dag kwam ze met ons praten.
Haar liefde kwam in ruime mate.
Dus ziet u, we kunnen haar niet verlaten.
Wij waren de grootste schat voor een aristocrate.
Want met ons was ze niet eenzaam en verlaten.
Ik heb zo over je ingezeten.
Ben je iets te weten gekomen ?
Ze zijn spoorloos, Frou-Frou. Ik heb de hele nacht gezocht.
Ik weet het. Madame heeft geen oog dichtgedaan.
Het is een trieste dag, voor ons allemaal.
Goedemorgen, paardje van me.
kan je een geheimpje bewaren ?
Vast wel.
Ik heb een nieuwtje. Ik heb gewerkt als een paard.
Kijk, Frou-Frou. Ik sta in de krant.
Geheimzinnige kattendief ontvoert kattenfamilie.
Ben je niet trots op me ?
Dus hij is de kattenontvoerder.
Volgens de politie was 't het werk van een genie.
Niet gek hé, ouwetje ?
Ze komen er nooit achter dat ik het was.
Ik eet m'n hoed op als...
M'n hoed, m'n paraplu.
Hemeltje.
Ik moet ze vanavond gaan zoeken.
Die stiekeme, valse...
gemene butler.
En nu ontbijten.
Waar is het ontbijt dan ?
Onder het tapijt.
Maar dan moeten we eerst een beetje toveren.
Zijn jullie zover ?
Om te toveren moet je wiebelen met je neus...
en kriebelen aan je kin.
En nu oogjes dicht.
Je hand op je hart.
En daar is je ontbijt, à la carte.
Hoera. - Het is ons gelukt.
Mr. O'Malley, u bent een uniek exemplaar.
Klopt. Heel correct.
Dieven. Rovers.
Schurftige zwervers. Hier, en hier.
Wat een vreselijke man.
Sommige mensen zijn zo.
Ik ben er aan gewend.
Ik zal hem een lesje leren.
Rustig aan, tijgertje.
Die man is gevaarlijk. - Hij noemde ons zwervers.
Ik zal blij zijn als we thuis zijn.
Dat is nog een heel eind, dus laten we maar gauw gaan.
Tjonge, moet je die brug zien.
Laten we treintje spelen. - Voorzichtig.
Marie is de achterste. - Instappen.
Geen paniek. Ga hier onder zitten.
Hou vol, Marie. Ik kom er aan.
Thomas, hier.
Stom, om van die brug te vallen.
Thomas, wees voorzichtig. - Ik red me wel, rustig maar.
Ik zie je stroomafwaarts.
Het is hier prachtig.
Net zoals thuis, in Engeland.
Zeg dat wel.
Als ik nu niet rust, krijg ik platvoeten.
We hebben ons hele leven al platvoeten.
Moet je daar eens zien.
Dat is bijzonder.
Een kat die leert zwemmen.
Hij doet het helemaal verkeerd.
We moeten hem bijles geven.
Meneer, u boft dat we in de buurt waren.
We komen u helpen.
Niks ervan. Ik red me prima.
Eerst moet u het vertrouwen krijgen dat u het kunt.
Ga weg. Ik probeer op de kant te komen.
Zo leert u het nooit, met die tak in uw mond.
Zeker niet.
Knip, knip. Daar gaat ie.
Niet doen.
Het gaat uitstekend.
Later krijgt u vanzelf een mooie slag.
Hij voelt zich als een vis in het water.
Wat een enthousiaste leerling.
Dit is niet het moment voor grapjes en spelletjes.
Gut, Amelia.
Je denkt toch niet... - Jawel.
Duiken.
Dieper.
Kijk, mam. Daar is hij.
Je deed het prima, voor een beginneling.
Gelukkig, daar ben je. Veilig en wel.
Blijven oefenen, hoor. - Toedeloe.
Kan ik u helpen, Mr. O'Malley ?
Ik heb nu wel genoeg hulp gehad.
Dames, bedankt voor uw hulp.
Laten we ons eerst even voorstellen.
Wij Engelsen houden 't graag netjes.
Ik ben Amelia Kwek, en dit is m'n zus.
Abigail. - Een tweeling.
We zijn dus familie.
Goh, dat had ik nou nooit gedacht.
Kijk, ze hebben rubberen voeten.
We zijn op reis. - We wandelen.
En we zwemmen. - In het water.
Thomas, dit zijn Amelia en Abigail Kwek.
Ik kan die reddingszwemmers niet meer zien.
Thomas, toe.
Goed dan, schat. Hallo, meisjes.
We zijn geen meisjes, maar ganzen.
Nee toch ? Ik dacht dat jullie zwanen waren.
Vleier.
Uw man is erg charmant en knap.
Eigenlijk ben ik haar man niet.
Eigenlijk ? Of je bent haar man, of je bent het niet.
Goed dan. Ik ben haar man niet.
Schandalig. - Dat kan toch niet.
Onfatsoenlijk gewoon.
Wat een losbol. - Z'n ogen staan te dicht op elkaar.
Hij lacht vals. - Z'n kin is te zwak.
Een rokkenjager die met vrouwenharten speelt.
Wat romantisch.
Ik zal het u uitleggen.
Thomas is een goede vriend.
Hij wijst ons de weg naar... - Hertogin, laten we nou maar gaan.
Meisjes, tot kijk. Wij gaan naar Parijs.
Wat leuk. Wij zijn ook op weg naar Parijs.
We kunnen wel samen gaan.
Dat lijkt me een prima idee.
Liefje, jij gaat hier staan.
En dit wordt jouw plek.
Hertogin, jij kunt mooi hier.
En jij kunt mooi hierachter.
Alleen Mr. O'Malley nog.
Of zullen we hem achterlaten ?
Mr. O'Malley, gaat u maar helemaal achteraan.
Is iedereen zover ? En nu in de ganzenpas.
Voorwaarts, mars.
Mam, moeten wij ook zo waggelen ?
Ja, we doen de ganzenpas.
In Parijs moeten jullie oom Waldo ontmoeten.
Dat is onze oom. - We zien hem in Le Petit Café.
Le Petit Café ?
Dat is dat beroemde restaurant.
Prachtig.
Verdorie, hij bijt in m'n vinger.
Wegwezen, jij. Eruit.
Zo, die zijn we kwijt.
Dat is oom Waldo.
M'n allerliefste nichtjes.
Oom Waldo, u heeft gedronken.
Waar zijn uw mooie staartveren gebleven ?
Meisjes, het is een schande.
Je gelooft nooit wat ze met jullie oom Waldo wilden doen.
Kijk hier eens.
Wilde gans à la Provençale...
gevuld met kastanjes...
en bedropen met witte wijn.
Bedropen ? Hij is erin gemarineerd.
Vreselijk.
Als Engelsman had ik liever sherry gehad.
Sherry, sherry.
Oom Waldo, u bent me er eentje.
Nee, hij heeft er eentje te veel op.
Abigail, we moesten oom Waldo maar eens naar bed brengen.
Zeg, wat is dat allemaal voor gefluister ?
Nee, meisjes.
Geen gesis tegen je oom Waldo.
Jullie maken de hele buurt nog wakker.
De hele buurt.
Kom nou mee, oom Waldo.
We moesten maar eens gaan.
Goed, meisjes.
Ik ga mee, dan ben ik in m'n hik.
In m'n schik, bedoelt u.
Weet je, ik mag die oom Waldo wel.
Vooral als hij gemarineerd is.
Daar heb je Edgar.
Klim op de motor en wees voorzichtig.
Vanavond wordt 'operatie kattendief' voltooid.
Duim maar voor me.
Lafayette, luister.
Verdorie, Napoleon. Dat is gewoon een krekel.
Het zijn krakende schoenen.
Krekels dragen geen schoenen.
Hou toch je mond. Even luisteren.
Het zijn Oxford-schoenen.
Maat 41.
En er zit een gat in de linkerzool, zo te horen.
Wat voor kleur ? - Zwart. Hoe kan ik dat nou weten ?
Het gekraak is opgehouden.
Het was gewoon een krekeltje.
Ik ben de leider, dus ik bepaal wat het was.
Het was een krekeltje.
Tot morgen, Napoleon.
Dat is mijn hoed. Ik ben de leider.
Hou je gemak.
Ik heb niks gedaan.
Dat is lekker, Lafayette.
Ietsje lager en sneller.
Ik krab al zo snel als ik kan.
Daar, ja. Dat is lekker.
Dit is lekker warm en knus.
Wat gebeurt hier ?
Wat voer jij in je schild, Lafayette ?
Ik krijg ook altijd de schuld.
Wacht even. Waar is m'n hoed ?
En m'n regenwapen is ook al gestolen.
Waar is m'n wiegje ?
Ik neem die dief te grazen, en goed ook.
Deze keer mag ik de malse stukjes.
Hou je mond en kom mee.
Napoleon, daar heb je die schoenen weer.
Ja, ik hoor ze ook.
Napoleon, ik krijg er kippenvel van.
Angsthaas die je bent.
Ik heb het gevoel dat de bom zo kan barsten.
Heb je hem gezien ?
Nee, hij besloop me en viel me aan.
Hij gaf mij een klap voor m'n kop.
Stil. Luister.
Dat is iets met een wiel. - Hoezo met een wiel ?
Je zult het niet geloven...
maar het is een hooiberg met een wiel.
Daar gaat ie. Kom op.
Ik heb hem. - Dat ben ik.
Zo gaat dat in een oorlog. Je kunt niet altijd winnen.
Dat deed zeer.
Madame is vast erg ongerust.
Kunnen we echt niet meteen naar huis ?
Mama, ik ben moe.
Ik ook. M'n voeten doen zeer.
Schatje, het is al laat en de kinderen zijn bekaf.
We hebben honderd kilometer gelopen.
Wel meer dan duizend.
Kop op, kleintjes.
Mr. O'Malley weet een plekje waar we kunnen slapen.
Hoe ver is het nog, Mr. O'Malley ?
Nog even doorbijten, tijger. Het is achter die schoorsteen.
Kijk, dat is mijn stulpje.
Niet erg sjiek, maar het is er wel lekker rustig.
Zo te horen zijn Jazzkat en z'n maten er ook.
Vrienden van je ?
Het zijn oude vrienden. Echte swingers.
Swingers ? Wat zijn dat ?
Ze zijn niet echt jouw type.
Laten we maar een ander plekje zoeken.
Nee, ik wil je kamer graag zien, en Jazzkat ook.
Jazzkat, blaas je noten eens deze kant op.
Kijk nou.
Die ouwe O'Malley is terug op z'n plekkie.
Swingen, daddy.
Geef me een poot, Jazzkat.
Welkom thuis.
Hertogin, dit is m'n beste vriend.
Aangenaam, Monsieur Jazzkat.
Insgelijks, Hertogin.
Wat een snoezepoes.
U bent erg charmant, en uw muziek is zo...
zo anders, zo opwindend.
Het is geen Beethoven, maar het swingt wel.
Dat kleintje weet er alles van.
Waar weet hij alles van ?
Dat zal ik je vertellen, jongedame.
iedereen wil wel een kater zijn
een kat heeft een slim brein en dat is fijn
iedereen danst op de kattenbeat alles valt daarbij in het niet
Pak je dansschoenen.
een hoorn die blaast is iets dat je verbaast
als de katten gaan spelen
in een vloek en eenzucht
brengt muziek je terug
in het verre verleden
ik hoor dat vogels proberen te zingen
maar alleen een kat weet hoe hij moet swingen
ieder ander is maar een chagrijn
want iedereen wil een kater zijn
een hoorn die blaast is iets dat je verbaast
als de katten gaan spelen
in een vloek en een zucht brengt muziek je terug
in het verre verleden
iedereen wil een kater zijn
want een kat heeft een slim brein en dat is fijn
speel maar jazz dan begint het festijn
iedereen wil een swingende kater zijn
En nu rock-'n-roll, jongens.
Helemaal te gek, katten.
Sjanghai, Hongkong kattenpis
een gelukskoekje heeft het altijd mis
Zullen wij ook even, Hertogin ?
Lekker swingen, Thomas.
Te gek, mama.
Blazen maar, uk.
Die blaast hoog van de toren.
Hij leert het wel.
Beeldschoon.
als je mijn hart echt wilt raken
moet je mooie muziek maken
leg je ziel in de muziek
neem een andere toonsoort
wacht op mij, zoals het hoort
improviseer een beetje en weldra
komen de katten hier bijeen
op het hek, heel dicht opeen
in de steeg, in het maanlicht
de noten zijn in evenwicht
Droom maar fijn, schatjes.
Ze zitten nu vast op dat vliegende tapijt.
Ze konden hun oogjes niet meer openhouden.
Het was een opwindende dag.
Zeg dat wel. Vooral het eind.
Je vrienden zijn kostelijk. Ik vind ze erg aardig.
Ze lijken wat ruw.
Maar als je in de puree zit, zijn ze er voor je.
En toen wij hulp nodig hadden, was jij er voor ons.
Bofte ik even.
Bedankt dat we in je huis mogen slapen.
In je stulpje, bedoel ik.
Het is erg mooi.
Dit is wel een slechte wijk, hoor.
Ik vind het hier leuk.
Er moet wel wat opgeruimd worden...
en er is een vrouwenpoot nodig.
Als jij dat baantje wilt...
Tjonge, mama gaat voor Mr. O'Malley werken.
Goh, je ogen zijn echt net saffieren.
Of klinkt dat erg afgezaagd ?
Nee, helemaal niet.
Elke vrouw hoort zoiets graag.
Zelfs die kleine Marie.
Die kleintjes...
Ik ben stapeldol op ze.
Ze mogen jou ook erg graag.
Maar weet je, ze hebben een soort...
ze hebben een soort vader nodig.
Thomas, dat zou geweldig zijn.
Kon het maar, lieverd.
Waarom kan het dan niet ?
Vanwege Madame.
Ik kan haar niet in de steek laten.
Maar Madame is...
Ze is maar een mens.
Jullie zijn haar huisdieren maar.
Nee, we zijn veel meer voor haar.
Het spijt me, lieverd.
Maar morgen moeten we echt naar huis.
Dat moet dan maar.
Maar ik zal je wel missen, schat.
En die kleintjes.
Die zal ik ook vreselijk missen.
We hadden bijna een vader.
Laten we maar weer gaan slapen.
Wat een dure buurt.
Wat een sjieke tenten. - Tenten ?
Zijn we hier echt wel goed ?
Ja, we zijn bijna thuis.
Hertogin, kinderen. Halleluja, ze zijn terug.
O nee, Edgar. Daar moet ik snel iets aan doen.
Edgar, geniet maar van de geneugten des levens.
Straks is alles van jou. Sluwe ouwe vos.
Die was raak.
Hoera, we zijn thuis.
Wacht op mij. Ikke eerst.
Dicht. - Kom, allemaal miauwen.
Dat bestaat niet. - De kleintjes.
Niet binnenkomen.
Ga weg.
Kijk, daar heb je Roquefort.
Die is blij om ons te zien.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik wou maar...
Een snel afscheid is misschien het makkelijkst.
Ik zal je nooit vergeten, Thomas O'Malley.
Tot kijk, liefje.
Niet binnenkomen. Pas op voor Edgar.
Hertogin, waar heb jij gezeten ?
Pas op voor de...
zak.
Nou, die hebben me niet meer nodig.
Jullie zijn teruggekomen.
Het is gewoon niet eerlijk.
Edgar, kom snel.
Ik kom er aan, Madame.
Jullie krijg ik straks wel.
Edgar, ze zijn terug. Ik hoor ze.
Laat ze maar gauw binnen.
Hertogin, kleintjes.
Kom maar hier, schatjes.
Waar zijn jullie ? Kom maar.
Laat mij maar, Madame.
Hoe heet hij ?
O'Malley.
Abraham Delacey...
Laat maar. Snel, ga hem halen.
Ja, ik ga al.
Ik zei toch dat het Edgar was ?
Hou je mond, Toulouse.
Het heeft geen zin, Edgar.
Ik heb het me vast maar verbeeld.
Maar ik dacht toch echt dat ik ze hoorde.
Het spijt me, Madame.
Hertogin in gevaar.
Butler is slechterik. - Zijn ze in gevaar ?
Ga direct Jazzkat en z'n straatkatten halen.
Straatkatten ? Maar ik ben een muis.
Ik heb hulp nodig.
Noem mijn naam maar, dan doen ze je niks.
Dan doen ze je niks, zegt ie.
Dinges heeft makkelijk praten.
Hij heeft negen levens. Ik heb er maar eentje.
Wat doet een swingertje als jij in deze buurt ?
Ik ben gestuurd om hulp te halen, door een kat.
Wat een giller.
Echt waar.
Ik moest z'n naam noemen.
Nou, noem z'n naam dan maar, knaagdier.
Wacht even, jongens.
Zet me nou niet onder druk. Hij heet O'Toole.
Ken ik niet. Een fout.
O'Brien. - Twee fout.
O, jee.
Jullie geloven me toch wel, hé ?
Ga door, muisje.
Wat dacht je van... O'Grady ?
Je hebt je kans gehad.
Wat zijn je laatste woorden ?
Ik had niet naar die O'Malley moeten luisteren.
Wacht, katten. Die muis is eerlijk.
Natuurlijk ben ik eerlijk.
Het was niet zo bedoeld, Piep.
O'Malley heeft hulp nodig.
Hertogin zit in de problemen.
Snel, jongens.
Hé, wacht op mij. Jullie weten de weg niet.
Zo, snotapen. Jullie gaan eersteklas reizen.
In jullie privé-rijtuig...
helemaal naar Timboektoe.
En deze keer komen jullie niet meer terug.
We moeten opschieten.
De vrachtwagen kan elk moment komen.
Ze zitten in die kist.
Stilte.
Iedereen eruit, snel.
Jullie gaan naar Timboektoe.
Al is 't het laatste wat ik doe.
Dat zal die kist wel zijn, Mac.
Die gaat helemaal naar Timboektoe.
Een, twee, hup.
Ietsje dichter bij elkaar, diertjes.
Goed zo.
Wat vind je ervan, George ?
Prima, prima.
We moeten verder met het testament.
Dat kan je vast wel alleen af.
De butler kan eruit.
Als hij van het testament had geweten...
was hij vast niet weggegaan.
Wat heerlijk dat jullie terug zijn.
En wat een knappe jongeman.
Mag hij bij ons blijven wonen ?
Natuurlijk. We hebben een man nodig in huis.
George, hun toekomstige kleintjes moeten ook wat erven.
Natuurlijk. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
Nu stilzitten en even lachen.
Zeg maar 'kaas'.
Zei er iemand 'kaas' ?
Ga maar gauw. Beneden is er een verrassing voor jullie.
Wat is dat voor muziek ?
Het lijkt wel een groep swingende jazzkatten.
Dat is het ook.
Voor hen richt ik een nieuwe stichting op.
Wat voor stichting ?
Een tehuis voor dakloze katten.
Zo te horen is het afgelopen.
Ik ben de leider.
Ik zeg wanneer het afgelopen is.
Het is afgelopen.